logo logo

مجراي گوش تا حدي شبيه ساعت شني است. پوست قسمت خارجي مجرا ،غدد خاصي دارد كه توليد جرم، واكس يا موم مي كنند. وظيفه واكس به دام انداختن گرد و غبار و ذرات كثيف است تا آنها را از رسيدن به پرده گوش بازدارد. معمولاً واكس کم کم تجمع مييابد. خشك مي شود و سپس از گوش خارج مي شود و همراهش كثيفي و غبار را نيز خارج مي كند. گاهي ممكن است آهسته آهسته به قسمت خارج مجرا، جائيكه مي تواند پاك شود مهاجرت كند. مجراي گوش ممكن است توسط واكس مسدود شود و هنگام تلاش براي خارج كردن، واكس به داخل هل داده شود و سبب انسداد شود.
انسداد توسط واكس يكي از شايعترين علل كاهش شنوائي است.
آيا شما بايد گوش هايتان را تميز كنيد؟
واكس در قسمت عمقي مجراي گوش كه نزديك پرده است، تشكيل نمي شود بلكه فقط در قسمت خارجي مجرا تشكيل مي شود. پس وقتيكه بيماري واكسي چسبيده به پرده گوش دارد، اغلب به دليل استفاده از اپليكاتورهاي پنبه اي يا گوشي پيچيده شده يك دستمال است. اين وسايل تنها واكس را به قسمت هاي عميق تر هل مي دهند.پوست كانال گوش و پرده گوش بسيار نازك و شكننده هستند و به راحتي آسيب مي بينند.
واكس گوش در مقدار طبيعي، قابل قبول است و به عنوان يك پوشش روي پوست كانال مي ماند و دافع موقت آب است. عدم وجود واكس گوش سبب گوش هاي خشك و خارش دار مي شود. اغلب موارد مجراي گوش، خود بخود تميز مي شود. يعني مهاجرت آهسته پوست مجراي گوش از سمت پرده به ورودي گوش را داريم. واكس هاي قديمي مرتباً از مجراي گوش به دهانه آن فرستاده مي شوند تا در آنجا خشك شده، پوسته پوسته شود و بيفتد.
در شرايط ايده ال، شما نبايد مجبور به تميز كردن مجراي گوش خود باشيد. به هرحال، همه ما ميدانيم كه هميشه اينطور نيست. اگر مي خواهيد گوش خود را تميزكنيد، مي توانيد گوش خارجي را با يك انگشت پوشيده با يك تكه پارچه تميز كنيد اما چيزي را وارد كانال گوش نكنيد.
علائم تجمع واكس در گوش چيست؟
- كاهش شنوائي نسبي، ممكن است پيشرونده باشد.
- وزوز، صدا در گوش
- درد گوش
- احساس پري در گوش يا احساس اينكه گوش گرفته است.
خود درماني واكس گوش
گاهي موارد انسداد توسط واكس به درمان هاي خانگي كه سبب نرم شدن واكس مي شود جواب مي دهند. البته در صورتيكه در پرده گوش سوراخ نداشته باشيم بيماران مي توانند قطراتي از روغن معدني، روغن بچه، گليسيرين يا قطره هاي تجاري برطرف كننده واكس مثل Debrox  را داخل گوش خود بريزيد. اين درمان ها به موثري نرم كننده هاي واكس تجويز شده توسط پزشك نيستند اما براي خيلي از بيماران موثر هستند. به ندرت بيماران به محصولات تجاري آلرژي نشان مي دهند. قطره هاي پاك كننده مثل پراكسيد هيدروژن يا پراكسيد كاربامايد نيز ممكن است در خارج كردن واكس كمك كنند. بيماران بايد بدانند كه شستشوي مجرا با پراكسيد هيدروژن(H2O2) سبب خروج حباب هاي اكسيژن و ماندن آب در پشت مجراي مرطوب و گرم مي شود و محيط مناسبي جهت رشد باكتريها فراهم مي كند. شستشوي كانال گوش با الكل آب را جابجا كرده و كانال گوش را خشك مي كند. در صورتيكه الكل سبب درد شديد شود نشانه وجود سوراخ در پرده گوش است.
چه موقع بايد پزشك را ببينم؟
در صورتيكه شما مطمئن نيستيد كه در پرده گوشتان سوراخ داريد، قبل از امتحان هرگونه درمان هاي بدون نسخه، با پزشك خود مشورت كنيد. وارد كردن قطره هاي گوش يا ساير محصولات در حضور پرده گوش سوراخ مي تواند منجر به عفونت گوش شود. مطمئناً، آب شستشو از طريق آن سوراخ مي تواند شروع كننده يك عفونت باشد.
درمواردي كه درمانهاي خانگي بحث شده دراينجا، رضايت بخش نباشند، يا وقتيكه واكس آنقدر تجمع پيدا كرده كه مجراي گوش را مسدود كرده (و شنوايي را مختل كرده)پزشك ممكن است قطره هاي گوشي را تجويز كند كه واكس را نرم مي كنند و گوش را ساكشن كند. گهگاه يك متخصص گوش و حلق و بيني ممكن است جهت خارج كردن واكس احتياج به معاينه زير ميكروسكوپ داشته باشد.
 
 
 
 
 
 
 




عفونت حاد گوش مياني (اوتيت مديا) چيست؟
عفونت حاد گوش مياني (اوتيت مديا)، التهاب گوش مياني است. التهاب دراثر عفونت گوش مياني اتفاق مي افتد. اين حالت ممكن است در يك يا هر دو گوش رخ دهد. عفونت حاد گوش مياني (اوتيت مديا) شايعترين تشخيصي است كه براي بچه هاي بيماري كه به پزشك مراجعه مي كنند گذاشته مي شود. اين بيماري همچنين شايعترين علت ناشنوائي در كودكان است.
گرچه عفونت حاد گوش مياني (اوتيت مديا) در بچه هاي کوچک شايعتر است، گهگاه بالغين را نيز درگير مي كند. اين حالت اغلب درزمستان و اوايل بهار رخ مي دهد.
آيا عفونت گوش مياني جدي است؟
بله! جدي است چون مي تواند گوش درد شديد و كاهش شنوائي ايجاد كند. كاهش شنوائي به خصوص در اطفال مي تواند يادگيري را مختل کرده و حتي تكامل گفتار را به تاخير اندازد. به هرحال، اگر اتيت مديا سريعاً و به صورت موثر درمان شود، شنوائي اغلب به حالت طبيعي بر خواهد گشت.
از جهت ديگر عفونت مي تواند به ساختمانهاي مجاور در سر به خصوص به ماستوئيد گسترش يابد. بنابراين بسيارمهم است كه علائم (به ليست زير توجه كنيد) اين بيماري شناخته شده و سريعاًَ مورد توجه پزشكتان قرار گيرد.
گوش چگونه كار مي كند؟
گوش خارجي اصوات را جمع آوري مي كند. گوش مياني يك محفظه پراز هوا به اندازه نخود است كه توسط پرده گوش كه به نازكي ورق است، از گوش خارجي جدا مي شود. سه استخوانچه به پرده گوش متصل هستند. وقتي امواج صوتي به پرده گوش برخورد مي كنند، سبب ارتعاش استخوانچه ها شده و صوت به گوش داخلي منتقل مي شود.
گوش داخلي ارتعاشات را به سيگنالهاي الكتريكي تبديل كرده و اين سيگنالها رابه مغز منتقل مي كند. گوش داخلي همچنين به حفظ تعادل كمك مي كند.يك گوش مياني سالم، شامل هوا با همان فشار هواي بيرون است كه به پرده اجازه ارتعاش آزادانه مي دهد. هوا از طريق شيپور استاش كه پشت بيني را به گوش مربوط مي كند، وارد گوش مياني مي شود. وقتي خميازه مي كشيد و صدايي در گوشتان احساس مي كنيد، شيپور استاش حباب هواي كوچكي را به گوش مياني جهت تعادل فشارهوا فرستاده است.
 
علل عفونت حاد گوش مياني (اوتيت مديا) چيست ؟
انسداد شيپور استاش هنگام سرماخوردگي، آلرژي يا عفونت راه هوايي فوقاني و وجود باكتريها و ويروس ها، منجر به تجمع مايع (مجموع چرك و موكوس) درپشت پرده گوش مي شود. اين حالت را اتيت مدياي حاد مي گويند.
تجمع چرك در گوش مياني با بالا بردن فشار، سبب درد گوش، تورم و قرمزي مي شود. از آنجا كه پرده گوش نمي تواند به درستي مرتعش شود، شما يا فرزندتان ممكن است مشكلات شنوائي پيدا کنيد. گاهي اوقات پرده گوش پاره مي شود و چرك به خارج گوش تخليه مي شود. اما اغلب به دليل شيپور استاش ملتهب و متورم، چرك و موكوس در گوش مياني باقي مي ماند. اين حالت را افيوژن گوش مياني يا اتيت مياني سروز مي گويند. اغلب وقتي كه عفونت حاد فروكش كرد، افيوژن مي ماند و مزمن مي شود و براي هفته ها، ماهها يا حتي سالها طول مي كشد. اين حالت شخص را مستعد عودهاي مكرر عفونت حاد مي كند و ممكن است سبب اختلال در شنوائي شود. 
علائم عفونت حاد گوش مياني (اوتيت مديا) چيست ؟
در شيرخواران و نوپاها به دنبال اين موارد بگرديد:
·               كشيدن يا خاراندن گوش به خصوص اگر همراه  موارد زير باشد:
·               مشكلات شنوائي
·               گريه كردن، بي قراري
·               تب
·               استفراغ
·               ترشح گوش
دربچه هاي كوچك، نوجوانان و بالغين بدنبال موارد زير باشيد:
·               گوش درد
·               احساس پري يا فشار گوش
·               مشكلات شنوائي
·               سرگيجه، عدم تعادل
·               تهوع، استفراغ
·               ترشح گوش
·               تب
بياد داشته باشيد بدون درمان مناسب، آسيب ناشي از عفونت گوش مي تواند سبب كاهش شنوائي مزمن يا دائمي شود.
 




گوش انسان چگونه کار مي کند؟
 
گوش سه بخش دارد:
·    گوش خارجي
·    گوش مياني
·    گوش داخلي
                                                                                                                              
گوش خارجي: اين قسمت شامل لاله و مجراي گوش است که صدا را به داخل هدايت مي کند. در انتهاي مجراي گوش، پرده صماخ (پرده گوش) قرار دارد. مجراي گوش داراي انحنا بوده و شکل منظمي ندارد و طول آن حدود 5/2 سانتي متر است . قطر مجراي گوش هم در حدود 8 ميلي متر است.
انحنا و حالت نامنظم مجراي گوش مانع از جمع شدن آب و مواد خارجي و ذرات گرد و غبار در آن است.مجراي گوش حرارت و رطوبت پرده صماخ را ثابت نگه مي دارد. قسمت بيروني مجراي گوش تقريباً نرم است ولي قسمت داخلي آن سخت و استخواني مي باشد. در ديواره مجراي گوش غددي وجود دارند که سرومن (جرم گوش) ترشح مي کنند.گوش خارجي صداها را جمع آوري و تقويت نموده، به جهت يابي اصوات کمک کرده و از قسمت هاي داخلي تر گوش يعني گوش مياني محافظت مي کند.
گوش مياني: فضايي پر از هواست که پشت پرده گوش قرار گرفته است . در اين فضا سه استخوانچه به نامهاي استخوانچه چکشي، سنداني و رکابي قرار دارند. وقتي صدا پرده گوش را به ارتعاش درآورد، اين زنجيره استخواني نيز نوسان يافته و اين حرکات از طريق استخوانچه رکابي به مايعات گوش داخلي منتقل مي شود.
 گوش داخلي: اين قسمت پر از مايع و حاوي اجزاء ميکروسکوپي فراواني است که تمامي آنها شبيه يک ميکروفن عمل مي کنند. وقتي اين مايع به حرکت يا جنبش درآيد، اجزاء گوش داخلي مثل غشاء قاعده اي و سلولهاي مژکي به نوسان در مي آيند. در اينجا سلول هاي مژکي مختلفي وجود دارند که هريک به صداي مخصوصي تعلق دارند. به گونه اي که گيرنده صداهاي بم در راس يا نوک حلزون و صداهاي زير در قاعده آن جاي مي گيرند. نهايتاً نوسانهاي اين قسمت به پيام هايي تبديل مي شوند که از طريق عصب شنوايي به مغز انتقال مي يابندو در مغز تفسير و به صورت صدا درک مي شود. 
چنانکه در مسير ذکر شده اشکالاتي وجود داشته باشد که امواج صوت نتواند به مغز برسد موجب ايجاد کم شنوايي مي شود.در کم شنوائي که با دارو و جراحي اصلاح نشود .لازم است از سمعک استفاده شود.
 




گوش خارجي شامل لاله گوش و مجراي گوش است که عفونت ان در اثر علل زير ايجاد مي شود.
عوامل عفوني  اتيت خارجي مي تواند در اثر باکتري ها يا قارچ ها بوجود آيد.
باکتري ها شايع ترين عامل ايجاد اتيت خارجي در آب و هواي معتدل هستند.
شايع ترين باکتري هاي ايجاد کننده اتيت خارجي پسودو موناس آئروژينوزا است و باکتري هاي در رديف هاي بعدي پروتئوس ولگاريس و اشرشيا کولي و استافيلوکوک طلائي هستند.
 
قارچ ها عمد تا در آب و هواي گرم سبب عفونت گوش خارجي مي شوند.
شايعترين قارچ ها کانديدا آلبيکانس و آسپرژيلوس هستند
اتيت خارجي در فصل تابستان شايعتر است
اتيت خارجي در بيماراني که مکررا شنا مي کنند بيشتر است معمولا دراين بيماران مقداري واکس وجود دارد که آب را بخود جذب مي کند و محلي براي عفونت تشکيل مي دهد.

علايم اتيت خارجي حاد:

درد در ناحيه لاله گوش که با حرکت تشديد مي شود.

تب (خفيف)

ترشح از مجراي گوش

کم شنوائي در اثر جمع شدن دبري ها در مجراي گوش و تورم 

لنفادنوپاتي دردناک در جلوي گوش يا پشت و يا زير گوش

علايم اتيت خارجي مزمن :

در اتيت خارجي مزمن خارش شکايت اصلي بيمار را تشکيل مي دهد

در برخي از بيماران ترشح گوش وجود دارد وبجز در صورت تجمع مواد باقيمانده و انسداد مجراي خارجي گوش کاهش شنوائي وجود نخواهد داشت.

درمان اتيت خارجي:

پاک کردن و يا شستشوي گوش با ساکشن

معاينه مجراي گوش و پرده گوش 
قرار دادن سواب آغشته به محلول هاي آنتي بيوتيک در گوش 
تجويز قطره هاي آنتي بيوتيک
تجويز آنتي بيوتيک هاي سيستميک در صورت لنفادنوپاتي و تب
تجويز ضد درد
معاينه مجدد و تعويض سواب در صورت نياز
در صورت عدم پاسخ به درمان پس از 48 ساعت لازم است از ترشحات گو ش کشت تهيه شود.

 




به ايجاد سوراخ ريز يا از بين رفتن پرده نازكي كه مجراي گوش را از گوش مياني جدا مي كند، پارگي پرده گوش مي گويند. از آنجائيكه گوش مياني بوسيله شيپور استاش به بيني راه دارد و تعادل فشار در گوش مياني را بر قرار مي كندپارگي پرده گوش علاوه بر كاهش شنوائي، با ترشح گاهگاهي گوش همراه است. درد گوش خيلي شايع نيست.

دلايل پارگي پرده گوش:

پارگي پرده معمولاً به دليل ضربه يا عفونت مي باشد. از جمله دلايل پارگي پرده موارد زير را مي توان نام برد:

·               ضربه محكم دست به گوش

·               شكستگي جمجمه

·               انفجار ناگهاني

·               داخل كردن اشياء خارجي مثل گوش پاک کن درون مجراي گوش

·               ورود ماده داغ يا اسيد به داخل مجراي گوش

·               عفونت گوش مياني ممكن است باعث درد، كاهش شنوائي و پارگي خود به خود پرده گوش شود كه در واژه پزشكي اين عفونت گوش مياني را اوتيت همراه با پارگي مي نامند.

در موارد نادر ممكن است بعداز جاي گذاري VT يا لوله تهويه (لوله كوچك براي برقراري تعادل فشار هوا در گوش) چه اين VTبيفتد يا توسط پزشك خارج شود، يك سوراخ جزئي در پرده باقي بماند. در طول روند ترميم پارگي بايد از ورود آب و ضربه به گوش جلوگيري كرد. در پارگي هايي كه به طور خود به خود ترميم نمي شود، نياز به جراحي مي باشد.

تاثيرات پارگي پرده بر شنوائي:

پارگي وسيع تر معمولاً افت شنوائي بيشتري نيز ايجاد مي كند. همچنين مكان سوراخ در پرده بر وسعت افت شنوائي تاثير مي گذارد. در صورتي كه ضربه شديد (شكستگي جمجمه) باعث از هم گسيختگي استخوانچه ها در گوش مياني شود يا اختلال در ساختار گوش داخلي رخ دهد، افت شنوائي شديد ايجاد مي شود. در پارگي هاي ناشي از ضربه ناگهاني يا انفجار كاهش شنوائي شديدتر و زنگ گوش (صداي وزوز) در پي آن ممكن است رخ دهد. در اين مورد شنوائي معمولاً بر مي گردد و زنگ گوش كم كم از بين مي رود. عفونت مزمن ناشي از پارگي مي تواند باعث افت شنوائي شديد شود.

درمان پارگي پرده گوش:

قبل از هر گونه اقدام براي درمان پارگي، تست شنوائي بايد انجام شود. جلوگيري از ورود آب به گوش در زمان دوش گرفتن، حمام كردن يا شنا باعث بهبود شنوائي و از بين رفتن زنگ گوش مي شود .رعايت اين مسائل همچنين ممكن است از ايجاد كلستئاتوما (توده پوست در گوش مياني) كه باعث عفونت مزمن و اختلال در ساختار گوش مي شود، جلوگيري كند. اگر پارگي پرده جزئي باشد متخصص گوش ممكن است با احتمال ترميم خود به خود پرده مدتي بيمار را تحت نظر داشته باشدهمچنين ممكن است با استفاده از قرار دادن پوسته نازك بين دو قسمت پارگي آن را ترميم كند. به كمك ميكروسكوپ و با استفاده از مواد شيمياي لبه هاي پاره پرده را تحريك و با بلند شدن اين لبه ها بعد از تحريك، پوسته نازكي را به آن متصل مي كنند كه بسته به وضعيت پرده گوش بهبود شنوائي قابل توجه استگاهي براي تشكيل كامل پرده چندين بار تكرار اين عمل لازم است. در صورتي كه پزشك متخصص تشخيص داد كه قرار دادن اين پوسته نازك سوراخ را فوري و به طور مناسب نمي پوشاند يا انجام اين كار ترميم را سرعت نمي بخشد، عمل جراحي توصيه مي شود. روش هاي جراحي بسياري وجود دارد، اما تمام آنها بر اساس قرار دادن بافت در سطح پارگي پرده است كه باعث ترميم مي شود. نام اين روش تمپاتوپلاستي است. عمل جراحي يك روش كاملاً موفق در بسته شدن سوراخ و بهبود شنوائي به طور دائم مي باشد كه معمولاً به صورت سر پائي انجام مي شودپزشك رعايت صحيح احتياطات لازم در پارگي پرده را به بيمار توصيه مي كند.

 




ميرنگو پلاستي:

در بسياري از موارد عفونت برطرف مي شود و ساختار گوش مياني به صورت كامل بهبود مي يابد. در بعضي موارد، پرده گوش بهبود نمي يابد و پارگي دائمي در پرده گوش باقي مي ماند. ميرنگوپلاستي عملي است كه هدف از انجام آن، اصلاح پارگي پرده گوش در زماني است كه عفونت گوش مياني يا آسيب استخوانچه اي ديده نمي شود. در اين روش پارگي پرده گوش بسته مي شود و شنوائي در بسياري ازموارد بهبود پيدا مي کند. جراحي معمولاً با برش پشت مجراي گوش و زير بيهوشي كامل انجام مي شود. معمولاً از لايه فيبري ماهيچه بالاي گوش حهت اصلاح نقص پرده صماخ استفاده مي شود. بيماردر روز عمل جراحي مي تواند مرخص و در عرض يك هفته تا ده روز به سر كار خود برگردد. بهبودي در بسياري موارد در عرض سه تا چهار هفته كامل مي شود. در طي اين مدت بهبودي شنوائي نيز قابل توجه است.

تمپا نوپلاستي:

عفونت گوش ممكن است باعث پارگي پرده گوش شود، همچنين ممكن است به استخوانچه هايي كه صدا را از پرده گوش به گوش داخلي و نيز عصب شنوائي انتقال مي دهد آسيب برساند. تمپانوپلاستي عملي است كه جهت اصلاح مكانيسم انتقال صوت و همراه آن پارگي پرده گوش انجام مي شود. اين روش پارگي پرده گوش را مي بندد و در بسياري از موارد باعث بهبود شنوائي مي شود. جراحي با برش پشت گوش و زير بيهوشي كامل انجام مي شود. پارگي نيز با كمك لايه فيبري ماهيچه بالاي گوش ترميم مي شود. انتقال صوت به گوش داخلي نيز با جايگزيني استخوانچه هاي آسيب ديده اصلاح مي شود. در بعضي موارد، اصلاح مكانيسم انتقال صوت و ترميم پرده گوش به صورت هم زمان امكان پذير نيست. در اين موارد ابتدا پرده گوش ترميم مي شود و چندين ماه بعد مكانيسم انتقال صوت نيز بازسازي مي شود. بيمار در عرض يك هفته تا ده روز مي تواند به سر كار خود بر گردد. بهبودي معمولاً طي 2 تا 4 هفته كامل مي شود و شنوائي ممكن است طي اين مدت تا حدي برگردد، اما بهبودي كامل شنيداري در طول مدت 3 ماه حاصل مي شود.

تيمپانوپلاستي با ماستوئيدکتومي:

هدف از اين عمل جراحي، حذف ترشحات از حفره ماستوئيد و نيز تلاش براي بهبود شنوائي است. اين عمل زير بيهوشي كامل و ازيك شكاف در پشت گوش انجام مي شوددر صورت امكان مكانيسم شنوائي با استفاده از كاشت پروتز اصلاح مي شودبيمار نيز ممكن است بعد از يك هفته به سر كار خود بازگردد. بهبودي شنوائي تا چند ماه قابل توجه نيست.

جراحي ماستوئيد به همراه پايين بردن مجرا:

هدف از اين عمل جراحي از بين بردن عفونت است. اين عمل معمولاً براي آن دسته از بيماران كه عفونت هاي دائمي گوش دارند انجام مي شود. بعضي اوقات ممكن است اين عمل براي بيماراني كه كانديد تمپانوپلاستي هستند ضروري باشد كه در زمان عمل جراحي تعيين مي شود. اين عمل جراحي در زير بيهوشي كامل انجام مي شودبيمار معمولاً در عرض يك هفته به سر كار خود بر مي گردد. برگشت شنوائي به حالت طبيعي نادر است. گرچه بهبود شنوايي نيز مي تواند قابل انتظار باشدكانال گوش نيز از حالت طبيعي برزگتر است.

 




.1      در صورتيکه پرده گوش پاره يا سوراخ باشد، احتمال بروز عفونت در آن زياد استبه دنبال استحمام  ممکن است آب از سوراخ پرده گوش عبور کرده و سبب عفونت فعال گوش گردد. اين عفونت با خروج مداوم ترشحات چرکي  که اغلب بد بو نيز هست، مشخص مي گردد. عفونت هاي گوش بخصوص اگر طول کشيده يا مکرر باشند سبب کاهش پيشرونده شنوايي مي شوند که گاهي غيرقابل درمان و بهبودي است. علاوه بر کاهش شنوايي، سرگيجه، وزوز گوش، فلج صورت، مننژيت و آبسه هاي مغزي از ديگر عوارض و خطرات عفونتهاي گوش مي باشد.

2     .هدف اصلي از جراحي گوش از بين بردن عفونت و ترميم سوراخ پرده گوش مي باشد. با اين کار گوش شما از آسيب بيشتر محافظت شده و جلوي ايجاد عوارض (فلج صورت، مننژيت و آبسه هاي مغزي) گرفته مي شود و شنوايي باقي مانده معمولاً حفظ مي شود.

3      .هدف دوم بهبود شنوايي شما است. گاهي بهبود شنوايي به دنبال عمل ايجاد مي شودبعضي مواقع شنوايي به دنبال عمل تغيير نمي کند و در موارد معدودي شنوايي به دنبال عمل بدتر خواهد شد. اين بيماران افرادي هستند که مدتها عفونت گوش داشته اند و استخوانچه هاي گوششان در اثر عفونت طول کشيده خوردگي پيدا کرده يا از بين رفته است.

.4      گاهي مي توان شنوايي گوش را در عمل نخست بهتر نمود و بعضي موارد عمل جراحي به منظور بهبود شنوايي در مرحله ي ديگري (که معمولاً چهار ماه بعد از عمل نخست صورت مي گيرد) انجام مي شود. معمولاً نياز به عمل جراحي مجدد بعد از عمل اول مشخص مي گردد. بنابراين به ياد داشته باشيد که براي بهبود شنوايي ممکن است نياز به عمل ديگري داشته باشيد.

.5     عمل جراحي جهت از بين بردن عفونت، پيوند پرده يا بهبود شنوايي هميشه موفق نيست. بر حسب شرايط ممکن است بهبودي کامل، نسبي يا موقت باشد. گاهي براي رسيدن به نتيجه مطلوب عمل جراحي مجدد ضرورت مي يابد.

.6     در موارد خاصي براي اطمينان از عدم عود بيماري، جراحي مجدد شش تا هجده ماه بعد ضرورت دارد. در صورت اظهار پزشک به ضرورت انجام اين عمل و امتناع بيمار از عمل مجدد عواقب آن به عهده بيمار خواهد بود.

.7     در مواردي ممکن است جراح صلاح بداند که براي حفظ باقي مانده شنوايي يا جلوگيري از عود بيماري بخشي از مجراي استخواني گوش را بردارد. در اين صورت ممکن است گوش شما مراقبتهاي خاص و دائمي نياز داشته باشد. در اين صورت در فواصل تعيين شده بايد به جراح خود مراجعه کنيد.

.8     گاهي عامل بيماري سبب آسيب جدار استخواني عصب صورت مي شود. در اين موارد خاص به رغم مهارت جراح و مراقبتهاي لازم، ندرتاً امکان دارد که آسيب گذرا و گاهي دائم به عصب صورت وارد آيد.

.9     نتيجه عمل جراحي گوش به مراقبت صحيح و دقيق شما قبل و بعد از عمل بستگي داردبراي رسيدن به نتيجه مطلوب حتماً به دستورات پزشک عمل کنيد. عدم رعايت دستورات پزشک مي تواند سبب از بين رفتن پيوند پرده و عود عفونت شود.

 




 

لطفاً نكات زير را بدقت مطالعه نموده و با پيگيري دقيق آنها  نتيجه مطلوب تري از عمل جراحي خود بدست آوريد. در صورت بروز هرگونه سوال يا مشكل با پزشك تماس بگيريد.

 

1.            زير سر بيمار بايد بعد از عمل كمي بالاتر قرار گيرد و روي گوش جراحي نشده بخوابد.

2.            در صورت بروز هر يك از حالات زير پرستار بخش را مطلع سازيد:

·               سرگيجه

·               تهوع يا استفراغ مكرر

3.            هشت ساعت بعد از پايان عمل جراحي با اجازه پزشك يا پرستار بخش از مايعات صاف و خنك استفاده نماييد. در صورت بروز تهوع همچنان ناشتا بمانيد. در صورت تحمل مايعات ميتوانيد روز بعد از رژيم غذايي معمولي استفاده نماييد.

4.            درصورتي كه عطسه داريد با دهان باز عطسه كنيد تا فشار به بيني وارد نيايد. از فين كردن يا باد در گوش انداختن به شدت پرهيز كنيد.

5.            بعد از عمل جراحي تا مدتي ممكن است حالات زير احساس شود كه اين حالات گذرا ميباشد و به مرور برطرف ميگردد:

·               احساس سنگيني, پري گوش يا بيحسي لاله گوش. دردهاي تير كشنده گوش يا اطراف آن.

·               احساس وجود آب يا مايع در گوش يا شنيدن صداي حركت مايع يا نبض در گوش

·               خارج شدن ذراتي شبيه لخته از گوش

·               خروج ترشح خوني يا آبكي مختصر از گوش قابل انتظار است, در صورت داشتن ترشحات زرد رنگ يا بد بو پزشك را مطلع سازيد

6.            در زمان تعيين شده توسط پزشك جهت برداشتن پانسمان گوش مراجعه نماييد.

7.            در زمانهاي تعيين شده جهت معاينه مراجعه نماييد.

                  8.           تا هنگام برداشتن پانسمان از شستشوي سر و مرطوب كردن پانسمان بپرهيزيد. بعد از برداشتن پانسمان تا هنگاميكه پزشك به شما اجازه نداده است, از شنا كردن پرهيز كنيد و هنگام استحمام از ورود آب به گوش پرهيز نماييد. براي جلوگيري از ورود آب به گوش از پنبه آغشته به وازلين طبي يا پمادي كه توسط پزشك تجويز شده, هنگام استحمام استفاده نماييد.

                 9.            .فقط از داروهايي استفاده نماييد كه براي شما تجويز شده است.

                 10.         در هفته نخست بعد از عمل از فعاليتهاي شديد ورزشي و يا انجام كارهاي سنگين پرهيز كنيد.

           

 

 




از هر ده نفر آمريكايي  يك نفر دچار كاهش شنوائي است. اين كاهش شنوائي بر توانايي فرد براي تشخيص گفتار عادي تاثير مي گذارد. قرار گرفتن در معرض سرو صداي زياد محيط مهمترين دليل شايع كاهش شنوائي است.

تاثير سرو صدا برشنوائي:

سرو صدا ممكن است خطرناك باشد و اگر بيش از اندازه بلند و به مدت طولاني باشد باعث آسيب شنوائي مي شود. آسيب شنوائي ناشي از سرو صدا كاهش شنوائي حسي و عصبي يا كري عصبي را موجب مي شود كه البته اين نوع كاهش شنوائي ممكن است ناشي از عوامل ديگر غير از سرو صدا نيز باشد اما كاهش شنوائي ناشي از سرو صدا قابل حفاظت و پيشگيري مي باشد.

آيا امكان بهبود شنوايي در اينگونه کاهش شنوايي وجود دارد؟

خيرزندگي در محيط پرسروصدا به گوش ها آسيب مي رساند و هيچ نوع دارو، عمل جراحي و يا حتي سمعكي وجود ندارد كه شنوائي آسيب ديده توسط سروصدا را به حالت اول برگرداند.

عملكرد سيستم شنوائي:

گوش از سه  بخش اصلي، گوش خارجي، مياني و داخلي تشكيل شده است. گوش خارجي (بخش قابل ديدن) به مجراي گوش باز مي شود. پرده صماخ مجراي گوش را از گوش مياني جدا مي سازد. استخوانچه ها در گوش مياني باعث انتقال صوت به گوش داخلي مي شود.  گوش داخلي شامل انتهاي عصب شنوائي است كه به مغز مي رود. منبع صوت، ارتعاشات يا امواج صوتي را در هوا منتشر مي كند. اين ارتعاشات از مجراي گوش عبور مي كنند از كانال (مجرا) گوش وارد مي شود و به پرده صماخ برخورد مي كند و باعث مرتعش شدن پرده صماخ مي شود. اين ارتعاشات به استخوانچه هاي گوش مياني هدايت مي شوند واستخوانچه ها آن را به عصب شنوائي در گوش داخلي منتقل مي كنند. اين ارتعاشات تبديل به ايمپالس عصبي شده و مستقيماً به مغز جائي كه تفسير ايمپالس به صوت، صورت مي گيرد مي رودمثل موسيقي، صداي به هم خوردن در، صداي اشخاص و...

وقتي صدا بسيار بلند باشد باعث مرگ پايانه هاي عصب در گوش داخلي مي شود. با افزايش مدت زمان قرار گرفتن در معرض صداهاي بلند، تعداد پايانه هاي عصبي بيشتر آسيب مي بينند. هنگامي كه تعداد پايانه هاي عصب كاهش يابد شنوائي كاهش مي يابد. هيچ راهي براي بازگرداندن حيات به پايانه هاي عصبي وجود ندارد و اين آسيب دائمي و ماندگار است.

چه صداهايي مخرب هستند:

حساسيت به سرو صدا در افراد متفاوت است. به طور كلي اگر در محيط پر سرو صدا مجبور باشيد فرياد بزنيد تا صداي خود را بشنويد، اين شدت صدا ممكن است به شنوائي آسيب برساند، باعث سوت كشيدن گوش شود يا افت شنوائي تا چندين ساعت بعد از قرار گرفتن در معرض سرو صدا را باعث شود.

صوت به طور ويژه به دو روش اندازه گيري مي شود:

1.            شدت يا بلندي صدا كه بر اساس دسي بل(dB) اندازه گيري مي شود.

2.            فرکانس يا زيري و بمي صدا كه با واحد هرتز(HZ) اندازه گيري مي شود و در واقع ارتعاش صوت در ثانيه را مي سنجد مثلاً يك صداي بم مثل صداي طبل نسبت به صداي زير مثل صداي ويلون ارتعاش كمتري در ثانيه توليد مي كند.

ارتباط فركانس صدا با كاهش شنوائي:

واحد فركانس هرتز (HZ)است. هر چه زيري صدا بيشتر باشد فركانس افزايش مي يابد. كودكان كه به طور معمول بهترين شنوائي را دارند، اغلب توانائي تشخيص صداها از 20 هرتز تا 20 هزار هرتز را دارند. در حالي كه ديگر افراد قادر به شنيدن در اين محدوده نمي باشند.

گفتار انسان در محدوده 200 تا 4000 هرتز قرار دارد. وقتي تخريب شنوائي آغاز مي شود، ابتدا فركانس هاي زير را درگير مي كند و افراد با اين افت شنوائي اغلب در شنيدن صداهاي زير خانم ها و كودكان مشكل دارند. كاهش شنوائي در فركانس هاي زير همچنين باعث تغيير در كيفيت صدا شده به طوري كه فهم گفتار هرچند قابل شنيدن است، مشكل مي شود. افراد با اين نوع كاهش شنوائي در تشخيص تفاوت هاي بين لغات با حروف صدا دار يكسان بخصوص حروف س- ش- چ- ف و ه مشكل دارند. زيرا اين حروف نسبت به ديگر حروف در محدوده فركانس زيرتري هستند.

دسي بل:

شدت صوت با واحد دسي بل اندازه گيري مي شود. اين مقياس شامل ضعيف ترين صداي قابل تشخيص توسط گوش انسان يعني  dB0، تا بالاي dB180 مي باشد. دسي بل به صورت لگاريتمي اندازه گيري مي شود. به اين ترتيب كه با افزاش شدت دسي بل بر مبناي 10 تا هر افزايش ده برابر بيشتر مي شوديعني dB20 ده برابر شدت dB10 و dB30 صد برابر شدت dB10 است.

- ضعيف ترين صداي قابل شنيدن توسط گوش انسان      0db

- نجوا      30db

- مكالمه عادي، صداي ماشين تايپ، جارو برقي      60db

- صداي كاميون، دستگاههاي كارخانه، ماشين چمن زن  90dB

- ماشين برف روبي، دريل       100db                              

چه شدتي از صدا کاهش شنوايي ايجاد نمي کند؟

بيشتر متخصصين بر اين اعتقادند كه قرار گرفتن در معرض صداي بلند با شدت بيش از 85 دسي بل و به طور مداوم مضر است.

ارتباط بين مدت زمان شنيدن سرو صدا با ميزان افت شنوائي:

هر چه زمان طولاني تري در معرض صداي بلند باشيد شنوايي بيشتر آسيب مي بيند و هرچه به منبع صدا نزديک تر باشيد آسيب بيشتر خواهد بود.

بيشتر سلاح ها صدايي توليد مي كنند كه باعث ايجاد افت شنوائي افراد در محيط اطراف آن مي شود. در بين آنها تفنگ هاي لوله بلند و خمپاره اندازها بدليل صداي بلندي كه توليد مي كنند افت بيشتري را نيز باعث مي شوند. البته، حتي يك هفت تير و ترقه نيز اگر نزديك به گوش باشد به گوش ها آسيب مي رساندمطالعات اخير نشان مي دهد حتي صداي زنگ ساعت باعث افت شنوائي در كودكان مي شود و گوش دادن به موسيقي راك از طريق هدفون به همين ترتيب بر شنوائي تاثير مي گذارد.

تاثيرات مخرب ديگر سرو صدا:

علاوه بر افت شنوائي، زنگ گوش كه وزوز ناميده مي شود معمولاً بعداز قرار گرفتن در معرض سرو صدا رخ مي دهد كه اغلب دائمي است. بعضي افراد نيز نسبت به صداي بلند حساسيت بيشتري دارند و باعث عصبانيت و اضطراب آنها مي شود. افزايش اسيد معده، ضربان نبض و فشار خون از ديگر آثار سرو صدا است. سرو صداي خيلي بلند همچنين باعث كاهش كارآيي افراد در انجام كارهاي سخت مي شود.

وسايل حفاظت شنوائي:

افرادي كه در محيط پر سرو صدا كار مي كنند بايد از وسايل حفاظت شنوائي استفاده كنند. استفاده از گوشي هاي محافظ در هنگام كار با وسايل پر سرو صد مانند اسلحه و راندن موتور توصيه مي شود.

قوانين كار در محيط پرسرو صدا:

كار در محيط پر سروصداي بالاي 85 دسي بل به طور مداوم باعث افت تدريجي در تعداد قابل ملاحظه اي از افراد مي شود. صداهاي بلندتر اين افت را افزايش مي دهد. زمان مجاز قرار گرفتن در معرض سرو صدا بدون استفاده از وسايل حفاظت شنوائي به ازاء هر dB5 افزايش در شدت صدا نصف مي شود. به طور مثال: ساعات كاري به 8 ساعت درdB90، ساعت در dB95 و 2 ساعت در db100 محدود مي شود. بيشترين زمان مجاز شنيدن صدايي با شدت dB115 بدون استفاده از گوشي 15 دقيقه در روز است. و هر صدايي بالاي dB140 غير مجاز مي باشد

سازمان سلامت و امنيت شغلي (طب کار يا بهداشت حرفه اي)به منظور اصلاح حفاظت شنوائي نيازمند برنامه هاي محافظت شنوائي در محيط پر سرو صداي كاري مي باشد. اين برنامه شامل تست شنوائي سالانه براي كارگران در معرض صداهايي با شدت dB80 يا بيشتر در طول 8 ساعت كار روزانه مي باشد.

شرايط كار در محيط پر سرو صدا بيانگر لزوم استفاده از وسايل حفاظت شنوائي استكار فرما بايد حداقل يك نوع از وسايل حفاظت شنوائي را تهيه كند. در صورت مشاهده افت شنوائي dB10 يا بيشتر در فركانس هاي زير در هر گوش در تست هاي شنوائي سالانه كارگر را در جريان بگذارد تا در محيط پر سرو صداي بيش از dB80 براي 8 ساعت كار روزانه از وسايل حفاظت شنوائي استفاده كند و در صورت افزايش افت و يا بروز مشكلات گوش وي را به پزشك گوش و حلق و بيني ارجاع دهد.

حفاظت شنوائي و تاثيرات آن:

وسايل حفاظت شنوائي شدت صوتي را كه به پرده گوش مي رسد كاهش مي دهد و به شكل گوشي توپي و هدفون وجود دارند.

گوشي توپي بسيار كوچك است و در مجراي گوش خارجي قرار مي گيرد. اين گوشي بايد به راحتي گوش را پر كند به طوري كه ورودي مجراي گوش كاملاً بسته شودجايگذاري نا مناسب گوشي، گوشي كثيف يا پوسيده ممكن است به مجراي گوش آسيب برساند. اين گوشي ها در انواع شكل و سايز براي افراد قابل تهيه هستندافرادي كه مشكل در نگهداري آن دارند مي توانند با استفاده از يك تل يا سربند آن را روي گوش قرار دهند. هدفون روي گوش خارجي قرار مي گيرد و مجراي ورودي گوش را مي پوشاند و بوسيله يك تل روي سر قرار مي گيرد. استفاده از عينك يا موهاي بلند مانع از جايگزيني مناسب آن مي شود. جايگذاري مناسب گوشي يا هدفون، صدارا 15 تا 30 دسي بل كاهش مي دهد.

تاثير گوشي و هدفون مناسب در كاهش شدت صوت يكسان است هرچند در كاهش فركانس هاي بم، گوشي ودر كاهش فركانسهاي زير، هدفون بهتر عمل مي كند. استفاده همزمان گوشي و هدفون در مقايسه با استفاده آنها به تنهايي حدود 10 تا 15 دسي بل حفاظت شنوائي را افزايش مي دهد. در صداهاي بلندتر از 105 دسي بل استفاده هردو وسيله توصيه مي شود. استفاده از پنبه يا دستمال كاغذي در مجراي گوش خاصيت حفاظتي ضعيفي دارد چراكه تنها dB7 صداي محيط را كاهش مي دهد.

مشکلات شايع وسايل حفاظت شنوائي

مطالعات نشان مي دهد در بعضي كارگران استفاده از وسايل حفاظت شنوائي تنها 50 % به كاهش صدا كمك مي كند چراكه آنها به طور مداوم قادر به استفاده از اين وسايل در محيط پر سرو صدا نيستند و يا به طور مناسب وسايل حفاظت شنوائي را جايگذاري نمي كنند. اگر از گوشي هاي محافظ به طور مداوم در طول 8 ساعت كار روزانه استفاده شود به طور متوسط 30 دسي بل شدت صدا را كاهش مي دهد اما اگر فرد يك ساعت در طول 8 ساعت كاري بدون گوشي در سرو صدا كار كند تنها 9 دسي بل شنوائي را محافظت مي كند، چراكه مقياس دسي بل به صورت لگاريتمي محاسبه مي شود. در واقع در طول ساعاتي كه گوش ها بدون محافظ هستند هزار برابر بشتر از هنگامي كه از هدفون يا گوشي استفاده مي شود انرژي صوت به گوش مي رسدبراي برآورد دقيق ميزان سرو صدايي كه به گوش مي رسد، نويز محيط خارج از كار مانند سر و صداي خانه يا مكان هاي ديگر در طول يك روز نيز بايد محاسبه شود. با در نظر گرفتن مدت زمان كار در محيط پرسرو صدا و به دنبال آن سرو صداي اطراف محيط كار مانند صداي موتور، موسيقي بلند، ماشين و .... در نهايت بيشترين صداي دريافتي در طول يك روز و حفاظت از آن براي رسيدن به حد مجاز تعيين مي شود.

استفاده از هدفون و گوشي كه كاملاً در گوش قرار نگرفته و فضايي خالي بين گوشي و گوش فرد ايجاد شده است حتي در صورت استفاده مداوم به اين صورت، سبب کاهش كارآيي آن مي شود. نكته ديگر اينكه هنگام استفاده از گوشي محافظ افراد صداي خود را بلندتر و عميق تر مي شنوند كه اين ويژگي بسيار ارزشمند در گوشي هاي محافظ به شمار مي رود.

استفاده از گوشي محافظ و تاثير آن در شنيدن صداي افراد و صداي دستگاهها:

همانطور كه عينك آفتابي به بينايي بهتر در محيط هاي پر نور كمك مي كند گوشي هاي محافظ نيز فهم گفتار را در محيط هاي پر سرو صدا افزايش مي دهد. افراد با شنوائي طبيعي در مكانهاي ساكت قادر به فهم مكالمات عادي مي باشند. اما در مورد افرادي كه مشكل شنوائي و يا درك گفتار در مكالمات عادي را دارند، گوشي محافظ به مقدار جزئي توانايي افراد را كاهش مي دهد. درمورد تاثيرات گوشي بر توانائي فرد در شنيدن سر و صدايي كه نشانه عملكرد نامناسب دستگاهها است اختلاف نظر وجود دارد. اما به هر حال بيشتر افراد به سادگي با شنيدن صداهاي آهسته همراه با گوشي محافظ تطابق پيدا مي كنند و مي توانند مشكلات ناشي از عملكرد نا مناسب دستگاهها را تشخيص دهند.

كاهش شنوائي معمولاً در طول چندين سال پيشرفت مي كند. اين افت تا زماني كه تدريجي و بدون درد باشد محسوس نيست. تنها مشكلي كه ممكن است فرد از آن رنج ببرد زنگ گوش يا ديگر صداهايي كه ناشي از قرار گرفتن در معرض سرو صداي طولاني مدت است، مي باشد كه نشانه آسيب عصب شنوائي است. ممكن است فرد در تشخيص گفتار افراد بخصوص در محيط هاي پر سرو صدا مثل محيط هاي پر جمعيت و يا مهماني ها مشكل داشته باشد كه اين نشانه شروع كم شنوائي در فركانس هاي زير است و با تست شنوائي قابل تشخيص مي باشد.

مراجعه به پزشك در صورت بروز هر يك از اين نشانه هاي فوق، نسبت به جرم گوش يا عفونت كه به سادگي قابل درمان مي باشد از اهميت بيشتري برخوردار است. در بسياري از موارد زنگ گوش ناشي از سرو صدا و متعاقب كاهش شنوائي دائمي است و شانس بهبود ندارد. افراد مشكوك به كم شنوائي به پزشك گوش و حلق و بيني ارجاع داده مي شوند و پزشك مشكل گوش را تشخيص و بهترين روش درمان و كنترل را توصيه مي كند.

 

 




مرور کلي

سرگيجه که بصورت يک احساس ناگهاني و شديد از چرخش فرد بدور خودش و يا چرخش محيط اطراف وي باشد مي تواند بسيار آزار دهنده باشد.  سرگيجه وضعيتي خوش خيم  ، که شايعترين شکل سرگيجه مي باشد و با حملات شديد سرگيجه درپي تغيير در وضعيت سر فرد بوجود مي آيد. اين نوع سرگيجه ممکن است زماني ايجاد شود که شما سر خود را در جهت خاصي حرکت مي دهيد و يا هنگاميکه بر روي تخت درازمي کشيد و يا  آنکه از يک پهلو به پهلوي ديگر مي چرخيد و يا هنگاميکه صبح از خواب بلند شده و مي نشينيد. گاهي سرگيجه وضعيتي خوش خيم زماني اتفاق مي افتد که ذرات کوچکي که در گوش داخلي وجود داشته و براي حفظ تعادل مفيد هستند، به قطعات کوچکتري شکسته شده و وارد کانالهاي تعادلي گوش واقع در گوش داخلي شده و با تحريک گيرنده هاي مربوط به تعادل باعث ايجاد سرگيجه مي شوند.   گرچه سرگيجه يک مسأله آزار دهنده مي باشد ولي بندرت به يک موضوع وخيم و خطرناک تبديل مي شود و مي توان آنرا بخوبي درمان کرد.

علائم و نشانه ها:

          علائم مربوط به سرگيجه شامل موارد زير است:

          گيجي، احساس اينکه شما يا محيط اطراف شما در حال چرخش مي باشند، سبکي سر ، ناپايداري، اختلال تعادل، تاري ديد پي از حرکت سريع سر، تهوع و استفراغ .

          حملات " سرگيجه وضعيتي خوش خيم " معمولاً فقط چند ثانيه طول کشيده ولي بارها مي تواند عارض شود. سرگيجه هنگام عقب بردن سر و يا خوابيدن در يک سمت خاص ( مثلاً به سمت گوش راست يا چپ ) اتفاق مي افتد.

 گاهي اين حالت براي مدتي از بين رفته ولي دوباره در فرد عود مي کند. حرکاتي که باعث ايجاد حمله سرگيجه مي شوند، از فردي به فرد ديگر متفاوت است ولي بيشتر از همه حرکات سر باعث تحريک سرگيجه در فرد مي شود. گاهي به همراه حملات سرگيجه، حرکات ريتميک چشم به يک سمت ( نيستاگموس) نيز وجود دارد. در موارد نادري نيز ممکن است سرگيجه وضعيتي دو طرفه باشد، يعني که هر دو گوش داخلي درگير شده است .

توجه:

          بطور کلي، هرگاه شما دچار سرگيجه شديد و مکرر و غير قابل توجيه شديد بهتر است به پزشک مراجعه کنيد، اما اگر چه خيلي ناشايع است که سرگيجه علامت يک بيماري مهم ديگر باشد ولي در صورتيکه سرگيجه بهمراه هر کدام از موارد زير اتفاق افتاد ، بهتر است سريعاً به پزشک مراجعه شود:

- سردرد شديد و متفاوت که جديداً شروع شده باشد

- دو بيني و يا از دست دادن بينائي

- از دست دادن شنوائي

- اختلال در صحبت کردن

- ضعف در پاها و يا دستها

- کاهش هوشياري

- اختلال در راه رفتن

- بي حسي و حالت گز گز و سوزن سوزن شدن اندامها

- درد سينه و يا ضربان قلب تند و يا آهسته

          اين علائم و همراهي آنها با سرگيجه مي تواند ناشي از بيماريهاي وخيمي مثل سکته مغزي، تومور مغزي، بيماري پارکينسون ، بيماري MSو يا بيماري قلبي يا عروق خوني باشد.

          گيجي ناشي از سرگيجه مي تواند باعث افتادن فرد روي زمين و صدمه ديدن وي شود و اگر اين حالت در هنگام رانندگي و يا کار با ماشينهاي سنگين رخ دهد، احتمال تصادف و يا صدمه به فرد بالا مي رود.

.

اقدامات لازم ساده براي مراقبت از خود در بيمار مبتلا به سرگيجه:

          فرد مبتلا به سرگيجه بايد موارد زير را رعايت کند:

- هميشه آگاه باشيد که ممکن است تعادل خود را از دست داده که به تبع آن با زمين خوردن صدمه جدي خواهيد ديد، بنابراين مراقب چنين پيشامدي باشيد.

- به محض اينکه احساس گيجي کرديد، نشسته و يا در حالت خوابيده قرار گيريد.

- اگر مکرراً دچار حالت سرگيجه مي شويد از رانندگي و يا کار با ماشينهاي سنگين خودداري کنيد.

- از خوابيدن بر روي گوشي که مشکل داريد، خودداري کنيد. مثلاً اگر گوش راست شما مشکل دارد هنگام خوابيدن به پهلوي راست سرگيجه شما شديد مي شود بايد از اين کار خودداري کنيد.

- هنگاميکه از خواب برمي خيزيد، آهسته از جا بلند شده و حدود يک دقيقه روي لبه تخت بنشينيد .

- براي برداشتن چيزي از روي زمين از کمر دولا نشويد و سر خود را خم نکنيد. زيرا اين حالت مي تواند باعث سرگيجه در شما شود، بجاي آن برروي زمين نشسته و جسم مورد نظر برداريد. همچنين از خم کردن سر به عقب به مقداري زيادي ( مثلاً هنگام برداشتن چيزي از کابينتهاي بالاي آشپزخانه ) خودداري کنيد، تا سرگيجه در شما ايجاد نشود.

- هنگام بلندشدن از روي تخت دندانپزشکي و يا صندلي آرايشگاه و يا پس از فعاليتهاي مثل يوگا مراقب باشيد که ناگهان تغيير وضعيت نداده و به آهستگي برخيزيد.

 

- هنگام خوابيدن 2 يا چند بالش زير سر خود بگذاريد و بر روي سطوح کاملاً صاف که سر در راستاي افقي بدن قرار مي گيرد خودداري کنيد.

- اگر خصوصاً فرد مسني مبتلا به سرگيجه است، بايد از عصا هنگام راه رفتن استفاده کند.

- از مصرف کافئين، الکل و يا سيگار خوداري کنيد استفاده زياد از اين مواد باعث انقباض عروق خوني شده و خونرساني به اعضاء را دچار مشکل کرده و علائم سرگيجه را شديدتر مي کند.

- هنگاميکه در موقع شب از خواب بلند مي شويد، از روشنائي خوب براي فعاليتهاي خود استفاده کنيد.

- با پزشک خود براي درمان بهتر و سريعتر علائم همکاري کنيد.

 




بيماري (يا سندرم) منير چيست؟

بيماري منير بيماري گوش داخلي است. بيماري‌ مِنِير افزايش‌ مايع‌ درون‌ مجاري‌ نيم‌دايره‌ گوش‌ داخلي‌ كه‌ مسؤول‌ حفظ‌ تعادل‌ هستندمي باشد. افزايش‌ مايع‌ با بالا بردن‌ فشار در گوش‌ داخلي‌، باعث‌ اختلال‌ تعادل‌ و گاهي‌ كاهش‌ شنوايي‌ مي‌شود و معولاً اين بيماري داراي 4 علامت مشخص است: يعني

1-حملات ناگهاني سرگيجه 2-وزوز گوش (صداي مداوم گوش) 3-کاهش شنوايي 4- احساس پري در گوش مي باشد. بيماري منير در نتيجه مايع در گوش داخلي بوجود مي آيد.در اوايل بيماري يک يا دو علامت از علائم مذکور ممکن است بدون علامت ديگر رُخ بدهند. در دوسوم بيماران سرگيجه علامت اوليه بيماري است. شايعترين گروه سني در اين بيماري، بالغين 30 تا 50 ساله هستند.

حملات سرگيجه دوران شديد بدون حالت گيجي يا عدم تعادل در بين حملات، مشخص ترين نشانه مراحل اوليه بيماري منير است. هر کدام از حملات به سرعت آغاز مي شوند اما اين سرعت به حدّي نيست که سبب بر زمين افتادن بيمار شود. در يک حمله مشخص، سرگيجه به مدت 10 دقيقه تا يک ساعت افزايش مي يابد چند دقيقه تا چندين ساعت پابرجا مي ماند و سپس فروکش مي کند. اين نکته را بايد به خاطر داشت که مدت طول کشيدن سرگيجه چند ساعت و نه چند روز يا چند هفته است. سرگيجه مداوم به مدت چند روز مشخصه اين بيماري نيست.

سرگيجه در بعضي بيماران آنقدر شديد است که شخص قادر به رانندگي و يا رفتن به سر کار نمي باشدو ممکن است هر چند روز يک نوبت فرد دچار حملات سرگيجه بشود.

حملات سرگيجه ممکن است چندين هفته يا ماه با هم فاصله داشته باشند. در آغاز بيماري، اين فاصله ممکن است چندين سال باشد. اگر بيمار درمان نشود، حملات ممکن است مکررتر و شديدتر شوند و در نهايت به فاصله چند روز رُخ بدهند. به ندرت در موارد بسيار شديد اين حملات به صورت هر روزه رُخ مي دهند، اما در اين حالت نيز حملات مذکور حالت حمله اي خود را حفظ مي کنند و دوره هايي از بهبودي کامل در بين حملات ديده مي شوند.

در اواخر بيماري و يا در خلال يک حمله خاص، بيمار ممکن است از مقداري عدم تعادل در بين حملات شکايت داشته باشد. سرگيجه شديد در اغلب موارد با تهوع واستفراغ به مدت چندين ساعت همراه است.

همانند ديگر بيماري ها علائم از يک بيمار تا بيمار ديگر متفاوت مي باشد. ميران کاهش شنوايي ممکن است از حد خفيف تا ناشنوايي کامل ديده شود. اين بيماري معمولاً يک گوش را درگير مي سازد. اما گاهي متاسفانه هر دو گوش مبتلا مي گردند. بدليل متنوع بودن و درجات مختلف بيماري، درمان بيماران متفاوت است.

درمان هاي غير جراحي:

1_رژيم غذايي کم نمک:

بيشتر کساني که از بيماري منير رنج مي برند به نمک بسيار حساسند به همين دليل رژيم غذايي کم نمک براي اين بيماران توصيه مي شود.يک رژيم غذايي با حدود 5/1 گرم نمک بيشترين مقبوليت دارد. براي رعايت اين رژيم، بيمار نبايد چه در هنگام طبخ غذا و چه در سر ميز غذا، به غذاي خود نمک اضافه کنند.

 غذاهايي که سديم کم داند (مي توان استفاده نمود):

ماکاروني -برنج-رشته فرنگي-سيب-ميوه هاي دانه اي(حبه اي)-کاهو-آلو-انگور-نارنگينخود سبز-اسفناج-کلم-گلابي-آناناس-گندم-گيلاس-اغلب ميوه ها-سبزيجات-مارچوبه-گوشت بره-گوشت گاوگوشت گوساله-ماهي آزاد(تمام ماهي ها)-گوشت چهار پايان-مرغابي

غذاهاي داراي پتاسيم بالا(که مي توان مصرف نمود):

زردآلو-موز-پرتغال طالبي-سبزيجات-هندوانه-خربرزه-خيارکلم سنگ-هويج-کرفس-سيب زميني-انواع نخود سبز-گوجه فرنگي-گرفروت-اغلب ميوه هاي تازه-مرغ-کمپوت-گيلاس

غذاهايي که مي توان مصرف نمود:

گندم (نان بي نمک)-برنج-جو(سوپ و نان جو)-ذرت-قند-مربا-شيريني و ژله(اگر بيماري قند نداريد)-تخم مرغ-شير-کره-خامه- (اگر چربي خون بالا نيست)

غذاهاي محدود که دو بار در هفته بيشتر نبايد استفاده نمود:

کدو-گل کلم–ترتيزک–ترب–تربچه-جعفري-گرمک-طالبي-توت فرنگي-ليمو شيرين-انجير-خرما-نارگيل بادام زمين-خردل-هلو

غذاهايي با سديم بالا(نبايد مصرف نمود):

کلوچه-بيسکويت هاي نمکي-محصولات پنير-پنير-شير غليظ شده-ترشي هاي-آب گوجه (رب)-پياز شور-خيار شور-سوپهاي آماده-چيپس سيب زميني-نانهاي نمک دار-باقلا-زيتون-کشمش-خاويار-کره با بادام زميني-غذاهاي از قبل آماده شده-سبزيجات کنسرو شده-- ماهي و گوشت نمک سود شده.

 پرهيز از مواد کافئين دار مانند نوشابه هاو چاي پر رنگ بايد صورت گيرد.

جايگزين کردن کلرور پتاسيم بجاي کلرور سديم(نمک طعام):-مصرف روزانه مقداري کمپوت گيلاس

بيماران بايد به علت اثرات شناخته شده سيگار بر روي سيستم عروقي از سيگار کشيدن پرهيز کنند. همچنين پيشنهاد مي شود از مصرف چاي يا مواد کافئين دار نيز خودداري شود.

2_ادرار آورها(زياد کننده ادرار)

از آنجا که بيماري منير به علت افزايش مايعات گوش داخلي است داروهاي ادرار آور موجب دفع مايع از بدن (کاهش تجمع مايع در بدن) مي شود.

3_داروهاي بازکننده عروق

اين داروها سبب انبساط عروق خوني شده و موجب بهبود گردش خون در ناحيه گوش داخلي مي شود و در نتيجه باعث کاهش فشار مايع گوش داخلي (آندولنف) مي شود عده اي مصرف اين داروها را توصيه مي نمايندو همچنين توصيه مي شود از مصرف سيگار(به علت نيکوتين) و قهوه (بخاطر کافئين)که سبب انقباض عروق مي شود خودداري گردد.

4_کاهش اضطراب (استرس)

استرس هاي روحي در بيماران منيري سبب سرگسجه مي شودتمرينهايي که موجب شل شدن عضلات و آرامش بخش باشد يا حتي تغيير در روش زندگي بري بهبود سرگيجه پيشنهاد مي شود.

5_سمعک:

يکي از علائم بيماري منير کاهش شنوايي است که در اين زمينه مي توان از تقويت کننده هاي صوتي (سمعک) استفاده نمود.

چند توصيه مهم در مورد سر گيجه:- آموختن علايم پيش در آمد حمله و آمادگي هاي لازم. - نشستن هنگام سر گيجه. - محدود کردن حرکات سر با بالش در هر دو طرف سر. - با بروز سر گيجه، هنگام دراز کشيدن چشم ها را باز نگه داشته و به يک نقطه خيره شود.

درمان هاي جراحي:

ارتباط (شنت) بين مايع گوش داخلي و سلول هاي هوايي گوش (ماستوئيد)

در اين روش از طريق ساک آندولنفاتيک (که مايع گوش داخلي در داخل آن جمع مي شود) مايع اضافي گوش داخلي به تدريج تخليه مي شود.

_در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمائيد:
 كاهش‌ شنوايي‌ درهريك‌ از دو گوش‌
 استفراغ‌ مقاوم‌
  تشنج‌
 غش‌ كردن‌
 تب‌ 3/38 درجه‌ سانتيگراد يا بالاتر
 اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان دچار علايم‌ بيماري‌ منير باشيد.
 اگر دچار علايم‌ جديد و غيرقابل توجيه شده ايد‌. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.
 


 



    ادرس مطب : قزوين ، بلوارمدرس( شمالي )، نبش کوچه سعادت  (جنب مسجد محمد رسول الله )، ساختمان پزشکان رسول مهر .

      روز هاي زوج(شنبه ، دوشنبه ،چهارشنبه )عصر، ساعت 3 تا 8.5.

     تلفن:     02833343710  _ تماس با منشي از طريق SMS با تلفن  09394731875 

Telegram : @mnamazifar

Instagram : dr.namazifar

 


© 2011 samanearta | طراحی صفحات وب